Psalms Hoofstuk 2
1
Waarom woel die nasies en bedink die volke nietige dinge?
2
Die konings van die aarde staan gereed, en die vorste hou saam raad teen die HERE en teen sy Gesalfde en sê:
3
Laat ons hulle bande stukkend ruk en hulle toue van ons afwerp!
4
Hy wat in die hemel woon, lag; die Here spot met hulle.
5
Dan sal Hy hulle aanspreek in sy toorn, en in sy grimmigheid sal Hy hulle verskrik:
6
Ek tog het my Koning gesalf oor Sion, my heilige berg.
7
Ek wil vertel van die besluit: Die HERE het aan My gesê: U is my Seun, vandag het Ek self U gegenereer.
8
Eis van My, en Ek wil nasies gee as u erfdeel en die eindes van die aarde as u besitting.
9
U sal hulle verpletter met 'n ysterstaf, U sal hulle stukkend slaan soos 'n erdepot.
10
Wees dan nou verstandig, o konings; laat julle waarsku, o regters van die aarde!
11
Dien die HERE met vrees, en juig met bewing.
12
Kus die Seun, dat Hy nie toornig word en julle op die weg vergaan nie; want gou kan sy toorn ontvlam. Welgeluksalig is almal wat by Hom skuil!